ფარული გაყვანა
მილი იატაკის მოჭიმვაში ან კედლის შტრობაში იდება და რემონტის შემდეგ აღარ ჩანს. ეს სუფთა იერსახეს იძლევა, მაგრამ ორ პირობას მოითხოვს: მილი დამცავ გარსში უნდა იყოს, რომ გაფართოებისას არ დაზიანდეს, ფარულ ნაწილში კი შეერთებები მინიმალური უნდა დარჩეს. ყოველი დამალული შეერთება პოტენციური პრობლემის წერტილია, რომლამდე მისვლაც მოგვიანებით მოპირკეთების ჭრას ნიშნავს.
ზედაპირული გაყვანა
ღიად, პლინტუსის გასწვრივ ან კედელზე სამაგრებით დამაგრებული მილი ნაკლებ შრომას მოითხოვს, სწრაფად ეწყობა და ნებისმიერ დროს ხელმისაწვდომია. ის კარგი არჩევანია, როცა ბინა უკვე გარემონტებულია და მხოლოდ გათბობის შეცვლა გინდა. ნაკლი ესთეტიკაა, თუმცა ფრთხილად გაყვანილი მილი დეკორატიულ ყუთში იმალება ან კედლის ფერში იღებება.
კოლექტორი თუ მიმდევრობითი შეერთება
კოლექტორული სქემისას თითო რადიატორს საკუთარი მიწოდება და დაბრუნება აქვს ერთი განაწილების კვანძიდან. ეს მეტ მილს მოითხოვს, სამაგიეროდ, იატაკში შეერთებები თითქმის აღარ რჩება და ყოველი რადიატორი ცალკე რეგულირდება. მიმდევრობითი სქემა ნაკლებ მასალას ხარჯავს და პატარა ბინაში ხშირად სრულიად საკმარისია. რომელი ჯობია, ობიექტის ნახვის შემდეგ ირკვევა.
თუ ძველი ფარული მილი უკვე ჟონავს და სრულ შეცვლამდე დროებითი გამოსავალი გჭირდება, იხილე გათბობის მილის შეკეთება.